Radiostilte

Het einde van augustus is in zicht en daarmee het einde van een roerige periode. De afgelopen maanden is er ontzettend veel gebeurd; het Corona virus stak de kop op, ik werkte vanuit huis met 3 -soms ontzettend klierige en soms ontzettend engelachtige- kinderen om me heen (ja, ze leven nog ik zweer het op een leven lang geen rolo’s meer eten), ik schreef een afstudeerscriptie, verdedigde die met verve zodat er nu een prachtig Corona-diploma boven mijn bed hangt (BSc Accountancy) en ik at minstens 3 kilo m&m’s/chips/ijs teveel en kweekte daarmee een zwembandje waardoor ik geen enkele speelgoedwinkel meer in durfde (mevrouw, gaat u die zwemband nog afrekenen of was u van plan er zo mee de deur uit te lopen?)…..

Ondertussen kwam mijn boek uit, gaf ik een interview aan de Gelderlander (inclusief fotograaf dus die bolle Corona wangen zijn helaas vastgelegd voor het nageslacht), stond ik in het personeelsblad van CROP accountants en kwamen de eerste recensies binnen. Gelukkig positief (pfffffff).

En de afgelopen 6 weken hadden de kinderen vakantie. Ook voor mij een periode om tot rust te komen en weer wat beter in mijn vel te zitten. En wat blijkt? Ik heb helemaal geen zwemband nodig om te kunnen drijven, ik kan supergoed zwemmen! En het beste van Center Parcs is dus dat je je zwemband gewoon lekker kunt doorgeven aan de volgende; succes ermee…

Langzaam pak ik mijn pre-Corona leven weer wat op, dus je kunt de komende periode weer wat meer blogjes verwachten.

Liefs Jellie

Het omslag ontwerp

En dan breekt de dag aan dat je een mailtje krijgt van Artiënne van het bureau Artgen met de vraag of je kunt beschrijven hoe de hoofdpersonages uit jouw boek er uitzien. En dat lijkt een hele makkelijke vraag, maar het is onwijs moeilijk om een beeld dat je in je hoofd hebt in woorden te vangen. Die hoofdpersonages met al hun gekkig- en bijzonderheden zijn tijdens het schrijven je vrienden geworden en die zou je toch zo uit kunnen tekenen. Maar ja, er is geen groot tekenaar aan mij verloren gegaan en ik denk niet dat Artiënne iets heeft aan een kleuterschool kunstwerk (als het dat niveau al haalt).

En dan komt er een eerste ontwerp naar je toe voor een eerste indruk… (een opzetje waar nog serieus aan gewerkt moest worden)

eerste ontwerp omslag

En merk je dat iemand een heel ander plaatje heeft binnen gekregen dan je bedoelde. Dus weer aan de slag en proberen om het beeld nog beter te vangen (de tekencursus hier in het dorp zat al vol, dus ook dat was geen optie).

omslag hartsvriendin gezocht
Optie 1

En dan komen er zelfs twee ontwerpen naar je toe! En twee leuke ook nog, dus dan moet je gaan kiezen….

Ik hoop dat ik de juiste keuze heb gemaakt!

Waarom ik hartsvriendin gezocht schreef

Het begon allemaal met een schrijfwedstrijd in het tijdschrift Vriendin waar mijn schrijfmaatje Tamara (Haagmans) mij op wees. Het thema was -hoe kan het ook anders- vriendin en het genre chicklit. Met nog weinig dagen op de teller begon ik als een idioot te schrijven, want aan ideeën heb ik meestal geen gebrek (dus wie ooit riep; elke gek zijn gebrek, zat er werkelijk mijlenver naast).

Het resulteerde in een ruwe versie van een manuscript en daar heb ik aan gesleuteld tot de deadline me onverbiddelijk maande het in te sturen. Ik -je raadt het al- won de wedstrijd helaas niet, maar was wel zo eigenwijs om het naar een uitgever te sturen.

En nu ligt de eerste versie van Hartsvriendin gezocht op het bureau van de redacteur van uitgeverij Ellessy en gaan we de aankomende periode aan het werk om er een fantastisch boek van te maken dat dit voorjaar gaat verschijnen.

En daarnaast zal ik hier regelmatig berichtjes delen. Niet alleen over de voortgang van het boek, maar ook van mijn wervelende schrijversbestaan (of bruut eerlijk; laat dat ‘wervelende’ maar weg), mijn nog veel spannender avonturen met mijn collega’s op het accountantskantoor waar ik werk (echt, ‘the Office’ is er niets bij) en natuurlijk mijn bestaan als single moeder van 3 kinderen, diamantjes, of nee, pareltjes die ik aan de mensheid gun; echt geweldig zijn ze, daar zal menigeen heel blij van worden (vooral de juf op school).

Tot later!

Liefs Jellie